DE GOEDE VRIJDAGTOCHT

Vrijdagochtend 2 april. De proefwerken zijn achter de rug, de leerlingen maken zich op voor een welverdiende paasvakantie. Die vrijdag was het ook ‘Goede Vrijdag’. Op deze dag herdenken de christenen de kruisiging en de dood van Jezus. We vinden het zinvol om hier als katholieke school even bij stil te staan. Dit jaar wilden we vooral het ‘goede’ van Goede Vrijdag beklemtonen: de verrijzenis van Christus, de boodschap van hoop, het vuur om ervoor te gaan in het leven. De leerlingen konden deze positieve boodschap zelf aanvoelen in een bezinningstocht via verschillende locaties doorheen de school.

Na een korte inleiding en een bezinningsmoment voor onze overleden collega Bart, gingen de leerlingen op stap.

In een videofragment kregen de leerlingen het verhaal van Oekraïne tijdens WOII te zien. Alleen werd het eens niet met woorden, maar met beelden gezegd, aan de hand van zand en muziek. De kunstenares slaagde er op een erg creatieve manier in om het publiek te laten voelen wat deze wrede oorlog teweeggebracht heeft. We werden ondergedompeld in een wereld van woede, hoop, angst, verlangen… Om stil van te worden.

Ook dans en muziek stonden op het programma. Leerlingen uit de tweedes en de vierdes hadden zelf muziek uitgezocht en een choreografie uitgewerkt. Positiviteit en negativiteit wisselden elkaar in een wervelend tempo af. De dansers gaven het beste van zichzelf. Vervolgens zagen de leerlingen een fotoreportage over Guinée. Lies Vanhooren, nicht van wiskundeleerkracht Annelies, verbleef er als vrijwilliger voor Artsen zonder Grenzen. Haar getuigenis en foto’s namen ons mee in een verhaal vol hindernissen: ontwikkelingshulp is niet altijd evident. Het contact met de bevolking en de warme cultuur maakten wel veel goed. Op Goede Vrijdag kun je niet om het lijdensverhaal heen. De leerlingen werden in de tijd teruggekatapulteerd. Maria Magdalena en Pilatus kwamen aan het woord: hun woord en hun ervaringen en gevoelens waren de leidraad in het verrijzenisverhaal.

Op het einde was er een gezamenlijk slotmoment. In de vroegere kapel stond een lange rij dominostenen. De leerlingen hadden die zelf ‘geknutseld’ in de godsdienstles: de ene zijde stond voor het negatieve, de andere zijde was ingevuld met beelden vol liefde, hoop, vriendschap… . Na een kort maar krachtig woordje, telden de leerlingen af en werd de muur van haat, pijn, wanhoop en lijden onder luid gejoel omgegooid tot een deken van panelen met schitterende tekeningen en collages. Van een climax gesproken! Het was de ideale start van de paasvakantie!