Inleefreis naar Wa

Enkele sfeerbeelden

Op zaterdag 24 oktober 2010 moesten we allemaal vroeg uit de veren. Het werd de start van een mooi avontuur. We verzamelden op de Leet en een tiental uurtjes later landden we in Accra. Onze inleefreis kon beginnen.

Die eerste avond aten we in een restaurantje niet ver van ons hotel, ‘Fried rice with chicken’. Bij het verdere verloop van onze reis ondervonden we dat dit gerecht nogal vaak op het menu zou staan. Wij waren het dus na enkele dagen al beu, maar voor Ghanezen is dit gerecht een waar feestmaal.

Op zondag stond ons nog een lange reis te wachten. We verlieten Accra vroeg in de morgen. In de stad was iedereen al druk bezig. We keken rond en konden nog niet helemaal geloven dat we echt in Ghana waren. We hoopten tegen de avond in Wa aan te komen. Maandag was onze eerste dag in Wa. Ook al waren we moe van de lange reis, we waren nog steeds vol enthousiasme. Die morgen werden we uitgenodigd op het stadhuis. Deze officiële ontvangst maakte alvast indruk op ons. Daarna werden we hartelijk ontvangen in onze zusterschool – Wasec. De school telt veel meer leerlingen dan onze school en is ook heel wat groter. In de namiddag werden we uitgenodigd bij de minister van de Nothern Region en gingen we naar de markt. Op de markt gaat het er heel anders aan toe dan bij ons en voor sommigen was dit confronterend.

De volgende dag verbleven we de hele dag in Wasec, onze zusterschool. Nadat alle leerlingen om kwart voor zeven samen gekomen waren om het schoollied te zingen, kon in Wasec de schooldag beginnen. Ook voor ons. We volgden een les mee en we gaven ook zelf les. We leerden hen Nederlands. In de late namiddag bezochten we het Wa Yiri Kinderhuis en het Child Rescue Project. In het kinderhuis verblijven tien kinderen. Momenteel zijn ze ook volop bezig met het uitbreiden van het kinderhuis. Het Child Rescue project zorgt voor de opvang van meisjes die op straat leven en die willen vertrekken naar grote steden zoals bv. Kumasi. In het Child Rescue Project krijgen ze les en werken ze aan een betere toekomst.

Op woensdag bezochten we enkele projecten die opgericht zijn door de stedenband. In Wala Juice, de vruchtensapjesfabriek, konden we zien hoe vruchtensap gemaakt werd en proefden we van heerlijke ananas of versgemaakt vruchtensap. Hierna brachten we een bezoek aan de geboorteregistratie. Mama’s kunnen er hun kindje laten registreren en ze krijgen in ruil een muskietennet. Het laatste bezoek van de dag was aan het ziekenhuis. In het ‘moederhuis’ gaven we aan de jonge mama’s een cadeautje. In de kinderafdeling deelden we knuffels uit. De muren werden versierd met Disneyhelden.

Donderdag werd olifantendag, want we gingen op voetsafari en na een lange zoektocht konden we twee olifanten spotten die een bad aan het nemen waren. Sommigen onder ons werden een beetje bang. Dat is ook normaal. Wanneer twee olifanten zo dichtbij staan, kun je daar moeilijk onbewogen bij blijven. Op vrijdag gingen we naar een afgelegen dorpje in de buurt van Wa. De kinderen van de lagere school werden verrast door ons bezoek. Ze lieten ons trots zien dat ze al tot honderd konden tellen in het Engels en allemaal wilden ze ons een handje geven. Wij hadden ook nog een verrassing voor hen in petto. We haalden ons beste tekentalent boven en tekenden giraffen die zij dan konden inkleuren. Verder brachten we een bezoek aan de moskee en werden we geïnterviewd door de plaatselijke radio.

Op zaterdag staken we de handen uit de mouwen. We plantten mango- en eucalyptusbomen op het speelplein. Deze bomen moeten ervoor zorgen dat er meer schaduw is. ’s Middags speelden we nog samen met de Scouts enkele spelletjes. Daarna reden we met z’n allen terug naar het In Service centrum om ons klaar te maken voor de terugreis. Met veel tegenzin begonnen we onze koffers te pakken. Die avond was er voor ons nog een afscheidsfeest georganiseerd. Iedereen genoot van de laatste uurtjes in Wa. Met kleine oogjes stonden we op zondagochtend op om ons voor te bereiden op de reis naar Kumasi. ’s Avonds werd onze maag aangenaam verrast door een heerlijke pizza. De volgende dag maakten we er een culturele dag van. We bezochten het museum van de Ashanti-koningen en de culturele markt. Daarna vertrokken we richting Accra. Dinsdag, onze laatste echte dag in Ghana. Intussen waren we al terug in Accra. Vooraleer we naar de culturele markt gingen om wat souveniertjes te kopen, konden we uitwaaien op het strand van Accra. Iedereen besefte dat het vertrek dichterbij kwam.

Jolien Ghesquière en Sarah D’Hulster